W buddyzmie serce jest uważane za z. istoty Buddy. W zen z. to umysł, który jest oczyszczany przez medytację. W Chinach z. (jing) łączone jest gł. z taoizmem. Wierzy się, że pokazuje prawdziwą postać rzeczy oraz duchy i demony normalnie niewidoczne. Przekonania te dotyczą w szczególności z. z brązu, którym przypisuje się ponadto właściwości apotropaiczne i pozwalające widzieć przyszłość. Takie magiczne lustra miały znajdować się w posiadaniu słynnych staroż. cesarzy. Lustra stanowiące element wyposażenia grobowego prawdopodobnie służyły jako przewodnik w zaświaty. W Chinach znano także z. z brązu skonstruowane w ten sposób, że światło odbite przez nie pokazywało zarysy dekoracji z drugiej strony (przedstawiała ona często 8 trygramów, 12 znaków zodiaku, smoki, itp.). Ponadto z. to symbol kontemplacji i bierności mędrca. Kapłani buddyjscy ukazywali w z. postać, w którą mieli się wcielić przy ponownych narodzinach. Według jednego z mitów, światło słoneczne odbite w z. powoduje, że można zobaczyć w nim kwiat, a księżycowe umożliwia spostrzeżenie zająca. Niekiedy podczas ceremonii ślubnej świecono z. na pannę młodą, wierząc, że odbite promienie światła przyniosą szczęście. Według wierzeń chiń. lustro chroni przed szaleństwem. Małe lusterka wieszano przy baldachimie łóżka dla ochrony przed złymi wpływami. Z. są wykorzystywane w feng shui. W Japonii z. symbolizuje boginię słońca Amaterasu. Lustro Yata-no-kagami wiszące na drzewie sakaki przed niebiańską grotą zostało ofiarowane przez tę boginię jej wnukowi, pierwszemu władcy Japonii Ninigi, gdy zstępował na ziemię. Należy ono do 3 regaliów-skarbów i jest przechowywane w świątyni Ise-jingu. Amaterasu pod postacią lustra jest czczona także w innych świątyniach shinto, a nawet w domowych ołtarzach. Ponadto z. w Japonii wyobraża także doskonale czystą duszę. Wierzy się też, że z. może pokazywać twarz osoby zmarłej i przepowiadać przyszłość. W wierzeniach plemion Czarnej Afryki z. symbolizuje wodę i jest rekwizytem przy praktykach sprowadzających deszcz. W religii Azteków z. z polerowanego obsydianu łączone było z bogiem nocnego nieba, magii i śmierci Tezcatlipocą ['dymiące zwierciadło'], którego przedstawiano z 2 z.: jednym na skroni, drugim zamiast nogi (bóg był jednonożny).
Spis tresci strony internetowej: