Żelazek Marian, ur. 30 I 1918, Palędź k. Poznania, misjonarz, werbista. W 1937 rozpoczął nowicjat w seminarium duchownym księży werbistów w Chludowie k. Poznania, 1939 złożył pierwszą profesję zakonną, rok później aresztowany i wywieziony do obozu koncentracyjnego w Dachau. Po wojnie podjął studia teol. w Rzymie, gdzie 1948 otrzymał święcenia kapłańskie. W 1950 wyjechał do ośrodka misyjnego w Sambalpurze w Indiach, gdzie zał. niższe seminarium i rozpoczął pracę wśród indyjskich Adibasów. W 1968 przeniesiony do Bondamundy, zorganizował nową placówkę misyjną. W 1975 udał się do Puri nad Zat. Bengalską (stan Orisa), gdzie z jego inicjatywy powstały m.in.: kolonia dla trędowatych (obecnie ok. 600 osób), szpital i szkoła z internatem, a także kościół katol. wybudowany w pobliżu słynnej hinduistycznej świątyni boga Wisznu, Dźagannatha, odwiedzanej przez rzesze pielgrzymów. Znany jako opiekun trędowatych i tzw. niedotykalnych, od lat prowadzi dialog z wyznawcami hinduizmu; konsekwentny propagator idei zbliżenia kultur, religii i ludzi z różnych warstw społ., których znaczenie wykracza poza granice Polski i Indii. Laureat licznych nagród, m.in. za zasługi w niesieniu pomocy charytatywnej i med. trędowatym, za krzewienie idei pracy organicznej, z inicjatywy Ruchu Solidarności z Ubogimi Trzeciego Świata "Maitri" nominowany do Pokojowej Nagrody Nobla 2002.
Spis tresci strony internetowej: